فلسفه قیام عاشورا

 اگر عاشورا نبود،…
اگر عاشورا و فداکارى خاندان پیامبر(ص) نبود، بعثت و زحمات جانفرساى نبى اکرم(ص) را طاغوتیان آن‏زمان به نابودى کشانده بودند و اگر عاشورا نبود، منطق جاهلیت ابوسفیانیان که مى‏خواستند قلم سرخ بر وحى و کتاب بکشند و یزید، یادگار عصر تاریک بت‏پرستى که به گمان خود، با کشتن و به شهادترساندن فرزندان وحى، امید داشت اساس اسلام را برچیند و با صراحت و اعلام «لا خبر جاء و لا وحى نزل» بنیاد حکومت الهى را برکَنَد، نمى‏دانستیم به سر قرآن کریم و اسلام عزیز چه مى‏آمد، لکن اراده خداوند متعال بر آن بوده و هست که اسلام رهایى‏بخش و قرآن هدایت‏افروز را جاوید نگه دارد و با خون شهیدانى چون فرزندان وحى، احیا و پشتیبانى فرماید و از آسیب دهر نگه دارد و حسین‏بن‏على(ع)، آن عصاره نبوت و یادگار ولایت را برانگیزد تا جان خود و عزیزانش را فداى عقیده خویش و امت معظم پیامبر اکرم(ص) نماید تا در امتداد تاریخ، خون پاک او بجوشد و دین خدا را آبیارى فرماید و از وحى و از ره‏آوردهاى آن پاسدارى نماید.

 زنده نگه‏داشتن عاشورا؛ سیاسى عبادى‏
هر مکتبى تا پایش سینه‏زن نباشد، تا پایش گریه‏کن نباشد، تا پایش توى سر و سینه‏زدن نباشد، حفظ نمى‏شود. این گریه‏ها مکتب سیدالشهداء(ع) را زنده نگه داشته، این ذکر مصیبت‏ها مکتب سیدالشهداء(ع) را زنده نگه داشته. این یک میتینگ و فریادى است براى احیاى مکتب سیدالشهداء(ع).زنده نگه‏داشتن عاشورا، یک مسأله بسیار مهم سیاسى – عبادى است، عزادارى‏کردن براى شهیدى که همه‏چیز را در راه اسلام داد، یک مسأله سیاسى است
 «کلُّ یومٍ عاشورا»؛ ایستادگى مقابل ظلم‏
این کلمه «کُلُّ یَوْمٍ عَاشُورَا و کُلُّ أَرْضٍ کَرْبَلاء»، یک کلمه بزرگى است که اشتباهى مى‏فهمند. آن‏ها خیال مى‏کنند که یعنى هر روز باید گریه کرد! لکن این محتوایش غیر از این است. کربلا چه کرد؟ ارض کربلا در روز عاشورا چه نقشى را بازى کرد؟ همه زمینها باید آن‏طور باشند. نقش کربلا این بود که سید‏الشهداء – سلام الله علیه – با چند نفر جمعیت و عدد معدود، آمدند کربلا و در مقابل ظلم یزید و در مقابل دولت جبار ایستادند، در مقابل امپراتور زمان ایستادند و فداکارى کردند و کشته شدند، لکن ظلم را قبول نکردند و یزید را شکست دادند. همه‏جا باید این‏طور باشد. همه‏روز هم باید این‏طور باشد. همه‏روز باید ملت ما این معنا را داشته باشد که امروز روز عاشورا است و ما باید مقابل ظلم بایستیم و همین‏جا هم کربلا است و باید نقش کربلا را پیاده کنیم، انحصار به یک زمین نداشته؛ انحصار به یک افراد نداشته. قضیه کربلا منحصر به یک جمعیت هفتاد و چند نفرى و یک زمین کربلا نبوده. همه زمینها باید این نقشه را اجرا کنند و همه روزها غفلت نکنند.

 کل یوم عاشورا: سرمشق امت اسلامى‏
آن دستور عمل امام حسین – سلام الله علیه – دستور است براى همه؛ «کُلُّ یَوْمٍ عَاشُورَا وَ کُلُّ أَرْضٍ کَرْبَلاء» دستور است به این‏که هر روز و در هر جا باید همان نهضت را ادامه بدهید، همان برنامه را.
امام حسین(ص) با عده کم، همه‏چیزش را فداى اسلام کرد؛ مقابل یک امپراتورى بزرگ ایستاد و «نه» گفت؛ هر روز باید در هر جا این «نه» محفوظ بماند و این مجالسى که هست، مجالسى است که دنبال همین است که این «نه» را محفوظ بدارددستور آموزنده «کُلُّ یَومٍ عاشُورا و کُلُّ أَرضٍ کَربَلاء» باید سرمشق امت اسلامى باشد؛ قیام همگانى در هر روز و در هر سرزمین، عاشورا قیام عدالت‏خواهان، با عددى قلیل و ایمانى و عشقى بزرگ، در مقابل ستمگران کاخ‏نشین و مستکبران غارتگر بود و دستور آن است که این برنامه سرلوحه زندگى است در هر روز و در هر سرزمین.

/ 1 نظر / 12 بازدید
کانون باخرز

سلام دوست عزیز وبلاگ خوبی داری.به وبلاگت سر زدم تو هم به وبلاگم بیا و نظرتو در مورد وبلاگم بگو.اگه خواستی تبادل لینک کنیم اول لوگو یا لینک ما رو تو وبلاگت بزار بعد به وبلاگم بیا و بگو تا با چه نامی لینکت کنم.منتظرتم رفیق...